අද දවසම, ලියන්න ද? නැද්ද කියන දෙගිඩියාවෙන් හිටියේ...
හිත ටිකක් අමුතු තැනකට  ගියා...
කෝ අද මොකුත් ලියන්නේ නැද්ද කියල අහපු අයත් හිටිය...
කොහොමහරි අන්තිමට මෙන්න මොනවා හරි ලියවේවි..
.
.
මොලයේ මරණයෙන් මාස ගණනකට  පස්සේ නැවතිලා තිබුණ හදවත අපහු වැඩ කරන්න පටන්ගත්ත...
හැබැයි කිසිම සංවේදකයක්,මතකයක් නැතුව...
.
.
ඔහොම ඉද්දි එක පාරම හවසක mssege එකක් එනවා..
* මං  දැන් ඉන්නේ ඔයා  වැඩ කරන තැන කිට්ටුව..හරියටම දන්නේ න එත් මට හිතෙනවා ඔයා මේ ලගම ඇති කියල..අවුල් කරන්න හිතුවේ නෑ  අනේ..දකින තැනක් හිටිය නම් අසයි එක පාරක් මුණ දකින්න...*-
.
.මගේ නතර වුනු  සංවේදක ස්නායුව දිගේ විදුලි රේඛාවක්  දුවල ගියේ එක පාරටම...
"පැටියෝ කොහෙද ඉන්නේ ?><>ඔයා කොළඹ ආවද ??අනේ කොහෙද ඉන්නේ කියන්නකෝ..!!
"මං galleface ඇවිත් ඉන්නේ...!!
"තනියම??!
"නෑ වෙඩින් එකේ වැඩ වගයකට  අයිය එක්ක කොළඹ අවා.. එයා ඉක්මනට එන්නම් කියල ගියා . දැන් කෝල් කලාම කියනවා තව පැය බාගයක්වත් යයිලු..අනේ මං  දන්නේ නෑ මේ කොහෙවත්ම දන්න  කෙනෙක්ට ඉන්නේ ඔයා විතරයි..!!

දෙයියනේ මේ කෙල්ල තනියම දාල ඒක කොහේ ගිහින්ද පිස්සෙක් අප්පා.අනේ මං  මොකද කරන්නේ යන්නද එපාද??? එකම එක හිත තැන් දෙකක නතරවෙනවා....
.
."ඉන්න මං විනාඩි 5න් එන්නම් හොඳද....!!..
.
.
"කොතනද ඉන්නේ?>!!
"මේ බංකුවක්  උඩ වාඩිවෙලා ඉන්නේ.. !!
"අනේ,දරුවෝ එහෙම කිවුවට මං  හොයාගන්නේ කොහොමද?..ඉන්න හරිය කියන්නකෝ..
"දන්නේ නෑනෙ කියන්න මට තේරෙන්නේ නෑ . මට බයයි අනේ එන්නකෝ..!!
.
.
හිතවතුණි,..
විශ්වාස කල යුතුය...
ඇය  ඉන්නා ඉසවුව ඇස් මානයේ ගැටිණි...
එය එසේ වුයේ කෙසේදැයි කියා බිඳකුදු පවා අදටත්  මා දන්නේ නැත..
නමුත්,
එකම හිස් ගොඩක් අස්සේ ඒ සුවඳ මට දැනුනා විය යුතුය...
.
.
 මා ඇය වෙත  ගියෙමි..
..මාස ගණනකට පසු ක්‍රියාකාරී උනු හදවත නැවත නතර වී කීරි ගැසිණි...
.
.
අනේ ඒ පුංචි ඇස් වල පෙනුම,,.. බියෙන් තැති ගත පුංචි මුව පොවුවෙකුට සමාන කල හැකි නම් මා එසේ කරමි..
.
.
'දරුවෝ...ඇයි මේ...!!
. .
.
එකඳු වචනයකුදු තබා ගත් හුස්ම පහත හෙලීමට  පවා ඇයට අමතක විය....ම එය හොඳාකාරවම දුටිමි....
.
.
'ඔ..ඔයා ..ආ..අවද??..!අනේ ...
/
.
මළානික පුංචි ඇස් වලින් දිළිසෙන කඳුළු කැට...
.

මිතුරනි..ඒ දසුන මට කෙසේ හෝ වේවා ඔබට දරාගත නොහැකි වනු ඇත...
ඒ නිසා ඉන්පසු විනාඩි ගණනක  සිදු වූ සියල්ල ...
(ආත්මාර්ථ කාමී කම කියා සිතා ගන්න..).
මා ඔබ සමග බෙදාගන්නේ නැත.....
.
.
අවසන් තප්පර කිහිපය පමණක් මෙසේ ඉදිරිපත් කරමි...
.
.
'දැන් අයිය එනවා කිවුවනේ පරිස්සමට ඉන්න ...මතකනේ ආයේ  අඩන්නේ නෑ හොඳද ඔන්න...මං  යන්නම් ..බුදු  සරණයි දරුවෝ..මතකනේ කොන්දේසිය.?
වෙඩින් එක මම දැනගන්න බෑ කොහොමටවත්...!!පරිස්සමට ඉන්න අම්මි...!!
.
. ඇය කඳුළු අතරින් අවසානයේ හීනියට සිනහවෙන අතර  මා පසුපස හැරුනෙමි..
.
.
එතෙක් වෙලා ඇස් අග රැදුණු හැම කඳුළු කැටයක්ම මුණ දිගේ රූටා පහලට යන බව දැන දැනම ආපසු නොබලනු වස් පඩි කිහිපය නැග ගාලු පාරට ගොඩ වුනෙමි...
.
.
.
දුරකථන තිරයේ මෙසේ සටහන් වීය...
.
.
*අනේ හිත රිදුන නම් සමාවෙන්න දෙයියෝ...අන්තිම පාරට හරි මුණ චුට්ටක් බලාගන්න  කියල .හිතුන.එකයි එන්න කිවුවේ,..ආයේ කවදාවත් දකින්න නැති වුනොත්..මට සතුටුයි හුගාක්...එක පාරකට හරි මුණ දැක්කනේ.එත් හැමදාම මං ගැන විතරයි හිතුවේ..අදත් එහෙමයි.. පුලුවන්නම් සමාවදෙන්න  මට.. tc bs
.
.
අවසානයේ අන්තිම අවසානයේ මහ මුහුදත්,මමත්,ආදරයත් තනිවිය...
.
.
හිතවත්  පාඨකය එපමණය...!!!!